Η Ελλάδα παραμένει μία από τις ελάχιστες χώρες της Ε.Ε. που δεν αποζημιώνει τα CGM για τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) αποτελεί μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ασθένειες παγκοσμίως, με σημαντικές κοινωνικές, οικονομικές και υγειονομικές επιπτώσεις. Οι επιπλοκές της νόσου - καρδιαγγειακά νοσήματα, νεφροπάθειες, απώλεια όρασης, νευροπάθειες - επιβαρύνουν σημαντικά τόσο την ποιότητα ζωής των ασθενών όσο και το σύστημα Υγείας της χώρας.
Αποτελεί μια από τις σημαντικότερες προκλήσεις Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα, με τον επιπολασμό της νόσου να παραμένει υψηλός στη χώρα μας (11,9% έναντι 9,2% στις χώρες της Ευρώπης).
Η καθημερινή διαχείριση του διαβήτη απαιτεί ακριβή και συνεχή παρακολούθηση γλυκόζης. Τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM) αποτελούν διεθνώς μία από τις πιο αποτελεσματικές τεχνολογίες για καλύτερη γλυκαιμική ρύθμιση, μείωση υπογλυκαιμιών, πρόληψη επιπλοκών και αποφυγή νοσηλειών.
Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα παραμένει μία από τις ελάχιστες χώρες της Ε.Ε. που δεν αποζημιώνει τα CGM για τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, οι οποίοι ακολουθούν εντατικά σχήματα ινσουλίνης, δημιουργώντας σημαντικές ανισότητες πρόσβασης στην καινοτομία.
Δεσμεύσεις χωρίς υλοποίηση
Ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, έχει αναγνωρίσει δημόσια την αναγκαιότητα της τεχνολογίας των CGM και δεσμεύτηκε να προχωρήσει η αποζημίωση των συστημάτων για τους ινσουλινοθεραπευόμενους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Ανάλογες ήταν και οι δεσμεύσεις της διοικήτριας του ΕΟΠΥΥ.
Ωστόσο, παρά τις δημόσιες δηλώσεις και τις επίσημες δεσμεύσεις, η αποζημίωση των CGM για τον διαβήτη τύπου 2 δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί, αφήνοντας χιλιάδες ασθενείς χωρίς πρόσβαση σε κρίσιμη τεχνολογία παρακολούθησης της νόσου.
Επιπτώσεις στους ασθενείς
Η μη αποζημίωση των CGM συνεπάγεται:
- Περιορισμένη δυνατότητα ακριβούς αυτορρύθμισης της γλυκόζης.
- Αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμικών και υπεργλυκαιμικών επεισοδίων.
- Υψηλότερο μακροπρόθεσμο κόστος για το σύστημα υγείας λόγω επιπλοκών.
- Σημαντική ανισότητα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι ασθενείς έχουν ευρεία πρόσβαση στα συστήματα αυτά. Ένα κενό πολιτικής που πρέπει να καλυφθεί άμεσα.
Παρότι λοιπόν η ηγεσία του υπουργείου Υγείας έχει αναγνωρίσει ότι η χρήση των νέων τεχνολογιών όχι μόνο δεν είναι επιβάρυνση, αλλά εξοικονομεί πόρους μακροπρόθεσμα, το πλαίσιο αποζημίωσης δεν έχει ακόμη θεσπιστεί.
Η καθυστέρηση αυτή στερεί από τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ένα αποδεδειγμένα αποτελεσματικό εργαλείο, που σε πολλές χώρες θεωρείται πλέον βασικό στοιχείο φροντίδας.
Επέκταση αποζημίωσης
Η Πολιτεία έχει αναγνωρίσει τα οφέλη, έχει δεσμευτεί δημόσια και έχει συνομιλήσει με τους θεσμικούς εκπροσώπους των ασθενών. Οι επιστημονικές εταιρείες τονίζουν και αυτές με τη σειρά τους την αναγκαιότητα επέκτασης αποζημίωσης των συστημάτων καταγραφής γλυκόζης. Παρ’ όλα αυτά, η πρακτική εφαρμογή των δεσμεύσεων παραμένει σε εκκρεμότητα.
Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 εξακολουθούν να στερούνται τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης - μια καινοτόμο τεχνολογία που μπορεί να βελτιώσει τη ζωή τους και να προλάβει σοβαρές επιπλοκές.
Η έγκαιρη και άμεση ολοκλήρωση του πλαισίου αποζημίωσης δεν αποτελεί απλώς τεχνική διαδικασία, αλλά ηθική και υγειονομική υποχρέωση της πολιτείας απέναντι σε χιλιάδες συμπολίτες μας.
Και το ερώτημα, για χιλιάδες ασθενείς με ΣΔ τύπου 2, παραμένει: θα υλοποιήσουν τελικά το υπουργείο Υγείας και η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, τις δεσμεύσεις τους προς τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ή όχι;
Πηγή : iatronet
