Σε προηγούμενο φύλλο της φιλόξενης εφημερίδας «Καρφίτσα», αναφέρθηκα στα προβλήματα που έφερε το μνημόνιο στους Έλληνες ασφαλισμένους μέσα από τη δραματική μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης. Σήμερα θα σας παρουσιάσω τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άλλος αδύναμος κρίκος της αλυσίδας του φαρμάκου, ο Έλληνας φαρμακοποιός.
Οι απαιτήσεις των δανειστών μας για μείωση της Κρατικής φαρμακευτικής δαπάνης στο εξωπραγματικά χαμηλό ποσοστό 1% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ), έπληξε καίρια και το Ελληνικό φαρμακείο. Το πλήγμα ήταν διπλό, προερχόμενο και από την μείωση του ποσοστού επί του οποίου υπολογίζεται (1%), αλλά και από το γεγονός ότι μειώθηκε δραματικά το ΑΕΠ, άρα μειώθηκε και το διαθέσιμο χρηματικό ποσό.
Για να μειωθεί η Κρατική φαρμακευτική δαπάνη, ελήφθη μια σειρά από πολύ οδυνηρά μέτρα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Ο χορός άρχισε με οριζόντιες μειώσεις στις τιμές των φαρμάκων που μείωσαν δραματικά τον κύκλο εργασιών των φαρμακείων. Οι μειώσεις άρχισαν το 2010 και συνεχίζονται ακόμη και σήμερα. Φυσικά κανείς δεν διαμαρτύρεται, προκειμένου να υπάρχει κάτι πραγματικά φτηνό στον Ελληνικό χώρο. Το πρόβλημα όμως που δημιουργείται από τις πολύ χαμηλές τιμές είναι διπλό. Από τη μια οι εταιρείες δεν έχουν οικονομικό όφελος με τέτοιες τιμές, με αποτέλεσμα να σταματούν την παραγωγή ή εισαγωγή στην Ελλάδα πολλών φαρμάκων. Από την άλλη τα Ελληνικά φάρμακα καθίστανται ελκυστικά για εξαγωγές σε άλλες αγορές όπου πωλούνται πολύ ακριβότερα και αφήνουν περισσότερο κέρδος σε κάποιους επιτήδειους. Σαν αποτέλεσμα κινδυνεύουμε να γίνουμε η χώρα με τα φτηνότερα (θεωρητικά) φάρμακα, αλλά χωρίς αυτά να υπάρχουν στην πραγματικότητα στα φαρμακεία, έτσι ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των Ελλήνων ασφαλισμένων.
Το χειρότερο για τους συναδέλφους μου δεν είναι οι μειώσεις των τιμών αλλά η υποχρέωση να χορηγούμε τα φάρμακα που αγοράσαμε με τις παλιές-υψηλότερες τιμές, στις νέες φθηνότερες. Αυτό έχει σαν συνέπεια την απώλεια, κάθε φορά, σημαντικού κεφαλαίου από το ήδη μειωμένο λόγω της καθυστέρησης των πληρωμών από πολλά ασφαλιστικά ταμεία.
Στη συνέχεια η Κυβέρνηση προχώρησε σε μείωση το ποσοστού κέρδους των φαρμακείων παρόλο που βροντοφωνάζαμε ότι η μείωση αυτή δεν θα έχει δημοσιονομικό όφελος παρά μόνο θα οδηγούσε πολλά φαρμακεία στο λουκέτο. Πραγματικά τα οφέλη για το Κράτος ήταν μηδαμινά και γι αυτό μας επιβλήθηκε έκπτωση προς τον ΕΟΠΥΥ, στην προσπάθεια ελέγχου της φαρμακευτικής δαπάνης.
Παράλληλα με την μείωση των τιμών στα φάρμακα, βιώσαμε κι εμείς, όπως όλοι οι επαγγελματίες, τις συνέπειες της μείωσης της αγοραστικής δύναμης του κόσμου. Όταν πάρα πολλοί συμπολίτες μας αναγκάστηκαν να περικόψουν ακόμη και τη φαρμακευτική τους αγωγή, μπορείτε να φανταστείτε την πτώση που παρατηρήθηκε στις πωλήσεις καλλυντικών και παραφαρμακευτικών ειδών.
Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η υπέρμετρη φορολογία που επιβλήθηκε σε όλους μας. Ο κλάδος μας επλήγη ακόμη περισσότερο λόγω των γνωστών καθυστερήσεων στην εξόφλησή μας από τα Ασφαλιστικά ταμεία. Αναγκαζόμαστε λοιπόν να πληρώνουμε ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος για χρήματα που δεν έχουμε εισπράξει, φαινόμενο πρωτοφανές για ευνομούμενη χώρα! Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν Ασφ. Ταμεία που μας χρωστούν από το 2011!
Τέλος, οι περισσότερες φαρμακευτικές εταιρείες, φοβούμενες το ασταθές οικονομικό περιβάλλον, ζητούν να πληρώνουμε τοις μετρητοίς τα φάρμακα που προμηθευόμαστε, ενώ εμείς από τον ΕΟΠΥΥ τα πληρωνόμαστε με μεγάλη καθυστέρηση. Έτσι δημιουργείταιι ένα μεγάλο χρηματοδοτικό κενό το οποίο καλούμαστε να καλύψουμε από την τσέπη μας. Ουσιαστικά οι Έλληνες φαρμακοποιοί χρηματοδοτούμε την φαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων!
Μέσα σε ένα αβέβαιο και ρευστό οικονομικό περιβάλλον, το Ελληνικό φαρμακείο ανθίσταται, παλεύει και συνεχίζει να προσφέρει τις υπηρεσίες του με 12.000 μονάδες διεσπαρμένες σε όλη χώρα, ελπίζοντας να βγει ζωντανό από την πρωτόγνωρη αυτή κρίση.
*Ο κ. Ευγενίδης είναι γεν. γραμματέας Φαρμακευτικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
Πηγή: karfitsa.gr
