Κυριάκος Θεοδοσιάδης: Η Δημόσια Υγεία πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει

Pharma Team: Το παρακάτω κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα Κυριακάτικη Δημοκρατία στις 24/11/2013. Ο πρόεδρος του ΠΦΣ Κος Κυριάκος Θεοδοσιάδης καταδεικνύει την κρισιμότητα της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η κοινωνική ασφάλιση και επισημαίνει με γλαφυρό τρόπο τον κίνδυνο να ξεθεμελιωθεί

Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα. Επειτα από τέσσερα μνημονιακά χρόνια διόρθωσης των υπερβολών του παρελθόντος αλλά και εξαντλητικών περικοπών, φαίνεται ότι η δημόσια Υγεία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι αναζήτησης του μελλοντικού χαρακτήρα της.
Είναι προφανές ότι το «συμμάζεμα» που επιχειρήθηκε τα προηγούμενα χρόνια στηρίχθηκε σε λάθος μεθοδολογία. Οι περικοπές ήταν οριζόντιες και άκριτες. Η φαρμακευτική περίθαλψη «πλήρωσε το μάρμαρο» γιατί ήταν το μόνο εύκολα μετρήσιμο μέγεθος όπου θα μπορούσε να παρέμβει κάποιος.
Ομως αποδεικνύεται περίτρανα αυτό που ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος διακήρυττε από την πρώτη στιγμή: ότι η φαρμακευτική δαπάνη αποτελεί ένα πολύ μικρό ποσοστό των συνολικών δαπατών.
Η φαρμακευτική περίθαλψη είχε και έχει μερίδιο στις δαπάνες Υγείας και έπρεπε να περιοριστεί. Ομως αποτελεί ένα πολύ μικρόποσοστότωνδαπανών. Επομένως, και 80% περικοπές να γίνουν, το τελικό αποτέλεσμα δεν θα αλλάξει σημαντικά. Ίσως έτσι εξηγείται και η πρόσφατη εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ. ότι οι δαπάνες φαρμάκων αυξήθηκαν κατά 12% ,τη στιγμή που οι τιμές των φαρμάκων έχουν μειωθεί κατά 40% και ο τζίρος των ιδιωτικών φαρμακείων παρουσιάζει καθίζηση κατά 60%.
Και φτάνουμε σιγά σιγά στο 2014,για το οποίο η τρόικα έχει απαιτήσει η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης να κυμανθεί στο 1,9 έως 2 δισ. ευρώ, από τα 237 δισ.
για το 2013.
Ενδεχομένως μια μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης να είναι συμβατή με το δημοσιονομικό πρόβλημα, αλλά δεν συνάδει με το αναφαίρετο δικαίωμα της παροχής αξιοπρεπούς υγειονομικής περίθαλψης των Ελλήνων. Η μείωση του προϋπολογισμού της δαπάνης έστω και κατά 1 ευρώ θα μας φέρει ακόμη πιο κοντά σε συνθήκες υγειονομικής κρίσης. Εκτιμώ ότι όλοι οι υγειονομικοί φορείς θα πρέπει να χαράξουν μια κοινή πολιτική Υγείας, για να αποφύγουμε αυτό το τραγικό ενδεχόμενο και να βελτιώσουμε την υπάρχουσα κατάσταση.
Ειδικά για τα φαρμακεία που αποτελούν βασικό πυλώνα της Κοινωνικής Ασφάλισης, γιατί ουσιαστικά χρηματοδοτούν τη φαρμακευτική περίθαλψη πιστώνοντας άτυπα το κράτος (ΕΟΠΥΥ) έως και 90 ημέρες, αυτό σημαίνει καταστροφή. Ηδη με τη φαρμακευτική δαπάνη στα σημερινά επίπεδα τα κατασχετήρια εις βάρος φαρμακοποιιών ξεπερνούν τα 1.000.
Και σαν να μη φτάνει αυτό, από το 2010 οφείλονται στα φαρμακεία 75.000.000 ευρώ. Η εξόφληση τους, που κολλάει ως συνήθως στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, θα έδινε μια ανάσα στον κλάδο. Με πολύ μεγάλη καθυστέρηση πέρασε πρόσφατα από τη Βουλή ρύθμιση που θα βοηθήσει στην επίσπευση των διαδικασιών, θέλω να πιστεύω) ότι οι 12.000 φαρμακοποιοί δεν θα περιμένουν πάλι και ότι ο νόμος θα εφαρμοστεί και δεν θα μπλοκαριστεί η εξόφληση των χρεών στα γρανάζια του Δημοσίου. Είναι όμως επιτακτική η ανάγκη πλέον το σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης να στηριχθεί ουσιαστικά.

Έπρεπε να εξορθολογιστεί, αλλά δεν πρέπει να ξεθεμελιωθεί. 

Ο επιπόλαιος αρχικός σχεδιασμός του ΕΟΠΥΥ και η οικονομική κρίση οδηγούν κάθε χρόνο στο άλλο άκρο, των υπερβολικών και αντικοινωνικών μειώσεων στον χώρο της Υγείας. Ετσι έχουμε το παράδοξο φαινόμενο από τις δεκαετίες της ασυδοσίας και των υπερβολών να κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε κατάσταση υγειονομικής κρίσης.
Η σημερινή κατάσταση χαρακτηρίζεται από έναν ΕΟΠΥΥ που θέλει πλέον ουσιαστική στήριξη και προγραμματισμό, παρόχους Υγείας, όπως τα φαρμακεία, που διεκδικούν τα χρήματα από το 2010, και 9300.000 ασφαλισμένους που διαπιστώνουν μήνα με τον μήνα, μέρα με τη μέρα, να μειώνονται οι παροχές για τις οποίες πλήρωναν εισφορές όλα αυτά τα χρόνια.
Χρειάζεται όλοι να κατανοήσουμε ότι η δημόσια Υγεία πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Το κοινωνικό κράτος πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει, χωρίς τις υπερβολές του παρελθόντος.
Η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι απαραίτητη σε οποιονδήποτε τομέα. Πρέπει όμως να είναι συμπληρωματική της κύριος αποστολής του κράτους, που είναι το κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα.
Κάθε πολίτης αντιλαμβάνεται ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο η δημόσιο Υγεία να αντιμετωπίζεται με τους κανόνες της αγοράς. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν πρέπει vα μιλάμε για δημόσιο Υγεία, αλλά για εμπόριο Υγείας! " 

Του Κυριάκου Θεοδοσιάδη Προέδρου του ΠΦΣ