ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Του Κυριάκου Θεοδοσιάδη
Προέδρου του
Φαρμακευτικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι
Αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ σε όλους
εσάς προκειμένου να διατυπώσω δημόσια κάποιες σκέψεις μου που αφορούν όχι μόνο
τη λειτουργία του Συλλόγου μας, αλλά ουσιαστικά αυτή την ίδια την ύπαρξη και
λειτουργία των φαρμακείων μας.
Κατ’ αρχήν πρέπει να ευχαριστήσω και πάλι όλους
εκείνους τους συναδέλφους που για μια ακόμη φορά, πριν από τρία χρόνια, έδειξαν
με την ψήφο τους, την εμπιστοσύνη τους προς το πρόσωπό μου και τους συνεργάτες
μου στο Δ.Σ., αναθέτοντάς μου την Διοίκηση του Συλλόγου. Η εμπιστοσύνη αυτή,
εκτός από την ανθρώπινη ικανοποίηση που μου προσέφερε, μου πρόσθεσε και νέες
ευθύνες προκειμένου να φανώ αντάξιός της.
Δυστυχώς για όλους μας, η τριετής θητεία
που ολοκληρώνεται τις μέρες αυτές, ήταν η πιο δύσκολη, η πιο επώδυνη και η πιο
καθοριστική, όχι μόνο για τον κλάδο μας αλλά και για όλη τη χώρα τις τελευταίες
δεκαετίες. Έχω πολύχρονη συνδικαλιστική εμπειρία και έχω ζήσει πολλές δύσκολες
στιγμές για τον κλάδο. Απερίφραστα μπορώ να σας πω ότι σαν την τελευταία
τριετία δεν υπήρξε άλλη.
Στα πλαίσια των μνημονιακών πολιτικών και
των αντίστοιχων δεσμεύσεων που αφορούσαν όλη την κοινωνία και φυσικά και τον
δικό μας επαγγελματικό χώρο, «ανοίχτηκαν» όλα τα θέματα που αφορούσαν την
ύπαρξη και λειτουργία του φαρμακείου. Από το ιδιοκτησιακό καθεστώς μέχρι το
ωράριο. Από τη σταθερή λιανική τιμή μέχρι το ποσοστό κέρδους. Από τα
πληθυσμιακά και χωροταξικά κριτήρια μέχρι το rebate. Στην πλάτη του
φαρμακείου παίζονταν τεράστια επιχειρηματικά και πολιτικά παιγνίδια με μόνιμη
«αβάντα» γνωστών δημοσιογραφικών συμφερόντων που έσπευδαν σπεκουλάροντας κατά
του κλάδου, να καταστήσουν πιο εύπεπτα τα μέτρα, που ικανοποιούσαν και
υλοποιούσαν τα σχέδιά τους.
Αυτό ήταν το περιβάλλον στο οποίο
κινηθήκαμε, δραστηριοποιηθήκαμε, παλαίψαμε, αντικρούσαμε τα μέτρα που έπλητταν
σωρηδόν τον κλάδο.
Θα αναρωτηθεί κάποιος, ποιο ήταν το
αποτέλεσμα αυτού του τριετούς πολέμου. Νομίζω ότι ο καθένας μπορεί να κάνει τον
απολογισμό του. Τον έχουμε καταγράψει άλλωστε αναλυτικά σε προηγούμενη επιστολή
της παράταξής μας.
Αν με ρωτήσετε προσωπικά εάν είμαι
ευχαριστημένος, θα σας απαντήσω ευθέως ότι σαν συνδικαλιστής, σαν Πρόεδρος του
Συλλόγου δεν πρέπει να είμαι ποτέ ευχαριστημένος, αλλά να διεκδικώ το καλύτερο.
Αλλά πέραν αυτής της γενικής προσέγγισης, θα προσθέσω ότι, ναι, είμαι
ευχαριστημένος διότι προστατεύσαμε με επιτυχία θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του
φαρμακείου (ιδιοκτησιακό, χωροταξικά – πληθυσμιακά, ποσοστό κέρδους, ΜΥΣΥΦΑ),
αλλά δεν είμαι ικανοποιημένος από την σημερινή οικονομική κατάσταση του
φαρμακείου. Λαμβάνω βέβαια πολύ σοβαρά υπ’ όψιν την οικονομική κατάσταση όλης
της κοινωνίας, βλέπω και συγκρίνω πού βρίσκονται σήμερα οικονομικά, άλλοι
επαγγελματικοί – επιστημονικοί κλάδοι που κάποτε ευημερούσαν (δικηγόροι,
ιατροί, μηχανικοί, συμβολαιογράφοι, οδοντίατροι και πολλοί ακόμη) και σήμερα
συχνά-πυκνά μας επικαλούνται σαν κλάδο που βρίσκεται σε καλύτερο από αυτούς
επίπεδο.
Επαναλαμβάνω όμως με κάθε ευκαιρία ότι οι
οικονομικές ζημιές ενός κλάδου είναι πάντοτε αναστρέψιμες. Οι θεσμικές ζημιές
είναι αυτές που δεν επανορθώνονται. Γι’ αυτό ίσως με έχετε ακούσει να το τονίζω
και θα το επαναλάβω για μια ακόμη φορά:
Όπως και κατά το παρελθόν, έτσι και τώρα, και μάλιστα τώρα πιο επιτακτικά, πιο
δυναμικά και περισσότερο ενωμένοι θα παλαίψουμε για να ανακτήσουμε
σταδιακά όσα με τρόπο βίαιο χάσαμε τα
προηγούμενα χρόνια.
Η πατρίδα μας δεν θα ζει μόνιμα στον
αστερισμό των μνημονίων. Η οικονομία της χώρα κάποια στιγμή θα αρχίσει να
ανακάμπτει. Η ιστορία διδάσκει ότι σ’ όλες τις εποχές και στο βάθος των χρόνων,
η οικονομία ακολουθεί τη δική της κυκλική τροχιά και πάντοτε μετά την ύφεση
έρχεται η ανάπτυξη.
Οι προηγούμενες γενιές, οι γενιές των
γονιών μας έζησαν, άντεξαν και ξεπέρασαν πολύ σοβαρότερες καταστάσεις
(πολέμους, καταστροφές, προσφυγιές κλπ). Αλλοίμονο αν επιτρέψουμε όλους αυτούς
που μας έφεραν στο σημερινό οικονομικό επίπεδο να μας οδηγήσουν και στην κατάθλιψη. Θα
παλαίψουμε, θα κουραστούμε περισσότερο και θα περάσουμε σε καλύτερες μέρες. Το
χρωστάμε στους εαυτούς μας, στην επιστημονική μας υπόσταση, το χρωστάμε πάνω
απ’ όλα στα παιδιά μας, στα παιδιά όλων, στις επόμενες γενιές.
Αντιλαμβάνομαι τη βαρύτητα και την
σοβαρότητα αυτών που γράφω. Σας διαβεβαιώνω ότι αυτά που γράφω τα πιστεύω. Δεν
τα λέω για να ανεβάσω το ηθικό σας στα πλαίσια της προεκλογικής περιόδου.
Άλλωστε στα τόσα χρόνια που γνωριζόμαστε, έχω αποδείξει επανειλημμένα ότι λέω
μόνο αυτά που πιστεύω και όχι αυτά που το ακροατήριο θα ήθελε να ακούσει.
Αντιλαμβάνομαι ότι σ’ αυτή τη δύσκολη
προσπάθεια ανάκαμψης του κλάδου, εάν με εμπιστευτείτε, και πάλι θα είμαι
πρωτοπόρος. Γνωρίζω τί σημαίνει αυτό. Γνωρίζω τί δουλειά απαιτείται από όλους.
Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Άλλωστε στη ζωή τίποτα δεν χαρίζεται, όλα
κατακτώνται με κόπο και προσπάθεια.
Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι
Σ’ αυτήν την προσπάθεια, όπως την
περιέγραψα παραπάνω, σας καλώ να μου δώσετε δύναμη ώστε όλοι μαζί να
σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε την επόμενη μέρα του φαρμακείου μας.
Προσωπικά είμαι διατεθειμένος να δώσω τον
καλύτερό μου εαυτό, όπως έχω κάνει όλα τα προηγούμενα χρόνια με την δική σας
συμπαράσταση και συμβολή. Γνωρίζω την απογοήτευση πολλών από σας, γνωρίζω όμως
και το πείσμα σας όπως και την θέλησή σας να κάνετε την αγωνία σας για το
αύριο, αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.
Γινόμαστε όλοι πιο δυνατοί μπροστά στα
προβλήματα, μαθαίνουμε από τα λάθη μας, διδασκόμαστε από τις αδυναμίες μας και
γινόμαστε πιο αποτελεσματικοί.
Η σχέση εμπιστοσύνης που χτίσαμε όλα αυτά
τα χρόνια, είναι η βάση από την οποία θα ξεκινήσουμε για την επόμενη μέρα.
Προσωπικά στον αγώνα αυτό, εγώ θα καταθέσω
την εμπειρία μου και την αποφασιστικότητά μου, από όλους εσάς θέλω να ενώσετε
τις προσπάθειές σας στον κοινό αγώνα.
Χρειάζομαι νέες ιδέες και φρέσκιες
αντιλήψεις, γι’ αυτό και συμπεριέλαβα πάρα πολλές νέες και νέους άξιους συναδέλφους
στο ψηφοδέλτιο της παράταξής μας, για να μπολιάσουν το νεανικό τους ενθουσιασμό
με την εμπειρία των μεγαλυτέρων.
Σ’ αυτόν τον αγώνα χρειαζόμαστε τους
πάντες. Ανεξάρτητα από ηλικία, από ιδεολογία, από πολιτική καταβολή, όλοι έχουν
να προσθέσουν κάτι. Όλοι χρειάζονται και ουδείς περισσεύει. Το μόνο που δεν
χρειάζεται ο κλάδος είναι ο λαϊκισμός, η προχειρότητα, οι δήθεν λύσεις, η
εύκολη κριτική, η αποχή από την προσπάθεια, οι συκοφαντίες, τα κουτσομπολιά, η
μιζέρια και η εσωστρέφεια.
Οι λύσεις που θα βελτιώσουν τη σημερινή
κατάσταση του φαρμακείου πρέπει να βγουν μέσα από ένα δημιουργικό διάλογο με
ηρεμία, νηφαλιότητα, πολύ σκέψη, χωρίς βιασύνες, χωρίς προχειρότητα και χωρίς
τη λογική του εντυπωσιασμού και των πυροτεχνημάτων.
Ο τόπος μας έχει υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία
όταν επικράτησαν οι κούφιες υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια.
Προσωπικά δίνω μόνο μια υπόσχεση. Αυτή που
δίνω κάθε φορά όταν ζητώ την ψήφο σας. Υπόσχεση για πολύ τρέξιμο, ακόμη
περισσότερο τρέξιμο, ώστε σιγά σιγά να ανεβάσουμε το φαρμακείο μας εκεί που
πραγματικά το ονειρευόμαστε.
Αργά και σταθερά, διότι
ΔΕΝ
ΘΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΜΑΣ ΚΟΡΩΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Κυριάκος Θεοδοσιάδης
Πρόεδρος Φαρμακευτικού
Συλλόγου Θεσσαλονίκης
Ψηφοδέλτιο Αδέσμευτης Συνδικαλιστικής Παράταξης
.webp)
