Παιδιά να προσθέσω μερικές σκέψεις μου :
A) O Μόσιαλος και ο κάθε Μόσιαλος κάνει αυτό που έχει σπουδάσει, αυτό που του έχουν μάθει και λέει αυτά που « πρέπει » να πει. Μην νομίζει κανένας ότι δεν ξέρει τι λέει . Μην ξεχνάτε επίσης ότι στο London School of Economics δεν μετράνε τίποτα άλλο εκτός από τα οικονομικά μεγέθη και σε καμία περίπτωση διάφορα άλλα όπως προσβασιμότητα στο φάρμακο , ταλαιπωρία ασθενούς , την βιωσιμότητα ενός κλάδου που απασχολεί 17.000 υπαλλήλους και μάλιστα όλους νόμιμα!!!
Επίσης να ξέρετε ότι στις τελευταίες συνεντεύξεις του σε έντυπα μέσα , τα μάζεψε και δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να αναφερθεί στους φαρμακοποιούς εκ νέου.
B) ΠΡΟΣΟΧΗ. Σε έναν πόλεμο πρέπει πάντα να έχεις συμμάχους…….. χωρίς να σημαίνει ότι αυτοί είναι οι δικαιότεροι ή οι καλύτεροι……..
Αυτό το επισημαίνω διότι έχουμε ανοίξει πολλά μέτωπα.
Αναφέρομαι φυσικά στην σχέση μας με τους φαρμακοβιομηχάνους…….
Αυτοί κάνουν δουλεία και για εμάς….. όσο και αν σας φαίνεται περίεργο.
Πληρώνουν μονόστηλα για εμάς , διαφημίζουν τα φάρμακα OTC που πουλάμε στο φαρμακείο μας ……. κ.α. Δεν τους υποστηρίζω αλλά ……..σκέφτομαι έναν τρόπο για να σταθούμε επάξια στην μάχη που μας οδηγεί η κυβέρνηση.
